|
Bir konser… Ve
dünyalı olmak
Salamis Harabeleri’nde çok uzun zamandır, böylesi bir kalabalık görmemiştim. Ve böylesi temiz, insanın ta yüreğinden hissettiği, böylesi dokunaklı, güzel bir ses. Loreena McKennitt konseri, müthişti. İşte o nedenle ‘dünya markası’ bir ses, bir yetenek, bir coşku zaten… Tek sorun, binlerce insanın doluştuğu Salamis’te, o taşların üzerinde iki büklüm oturunca; diz, kalça, sırt ağrısından kıvranmak zorunda kaldık ki, en güzel ezgiler, bu ağrıları dahi tedavi etti. Etnik müziklerle beslenen sanatçılar, hele de orkestraları yöresel çalgılarla takviye edilmişse, ‘müzik evrenseldir’ sözünü milyon kez doğruluyorlar. Size dünya kültüründen tınılar taşıyor, sınır tanımayan notaların ve duyguların gücünü gözler önüne seriyorlar. Loreena McKennitt, serin Mağusa gecesinde bize bir kez daha aslında önce ‘dünyalı’ olmamız gerektiğini anımsattı. İrlanda ve İskoçya’dan beslenen, Kanada’dan olgunlaşan bir müzik kültürü; sonrasında neredeyse tüm dünyaya uzatmış ellerini… O eller, bizler de tuttuk… Ne yazık en fazla ‘evrensel’ olması gereken ‘üniversite’ gibi bir kurumun yöneticileri, umuyorum ki öyle değildir ama ‘siyasi bir hırs ve ihtirasla’, az kalsın bu dünyaca ünlü sesin konserini ‘rezil’ edeceklerdi. Konser piyanosu, 10 kusur senedir Doğu Akdeniz Üniversitesi’nden temin ediliyordu, bu kez “Alamazsınız, vermeyiz” denmiş, son gün!.. DAÜ yönetiminin bu konuda bir ‘açıklama’ borcu var sanırım, kamuoyuna. Ve konser gecesi, Orta Doğu Teknik Üniversitesi’nin ismi anons edildi Salamis’te, bu sorunun aşılmasına destek verdiği için… İnsanlar da candan alkışlarını gönderdi, ODTÜ’ye. Dünyalı olmak!.. Keşke, müziğin birleştirici gücü siyasete, orduya, milliyetçiliğe hapsolmuş onca kafaya da bulaşsa…
|